عاشقانه های یک تنها

¸.•`¯`•.¸¸.زندگی سرگذشت درگذشت آرزوهاست.¸¸.•`¯`•.¸


	درباره وبلاگ من معتقدم که انسان اگه تو زندگی امید نداشته باشه نمیتونه به هدفش برسه درست مثل پرنده ای که میخواد بدون بال پرواز کنه منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب وبلاگ پیوندهای روزانه پروانه بی پروا وبلاگ بزرگ باشگاه پرسپولیس شنا در چشمه سار شهر و ادب پارسی تک ستاره دل آرشیو پیوندهای روزانه آرشیو مطالب بهمن 1389 آرشیو موضوعی عشقولانه پیوندها RSS Powered By BLOGFA.COM


	صدا می زند مرا صدا می زند مرا آواز کبوتر معلق زمان در صبحدم روزگاری دیگر که جهان بار دگر روزی دگر به تو نوبت شنیدن دادست صدا می زند مرا تابش یک نور از کنار بغض داغ پنجره و مرا می خواند که تو چون نوبت دیدن داری صدا می زند مرا آن هیاهوی پسر بچه ی دور در نبرد بازی بر سر پیروزی که تو هم بار دگر نوبت جستن داری صدا می زند مرا گل زیبا ی کنار باغچه بی صدا گلبرگ خود انداخته که تو هم دیگر بار نوبت باز شدن زیبا شدن نوبت ماندن داری صدا می زند مرا آن صدای بی امان داس نو آن هجوم در هم یک باغبان که تو نیز فرصت کاشتن داری صدا می زند مرا یک صدای آشنا از پناه قبله گاه من و او که من امروز و یک بار دگر فرصت خوانده شدن نوبت بودن دارم . . . \|+\| نوشته شده توسط اسماعیل در یکشنبه دهم بهمن 1389 \|

پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است

پشت سر هر معشوق ، خدا ایستاده است

پشت سر هر آنچه که دوستش می داری

و تو برای این که معشوقت را از دست ندهی

بهتر است بالاتر را نگاه نکنی

زیرا ممکن است چشمت به خدا بیفتد

و او آنقدر بزرگ است

که هر چیز پیش او کوچک جلوه می کند

پشت سر هر معشوق ، خدا ایستاده است

اگر عشقت ساده است و کوچک و معمولی

اگر عشقت گذراست و تفنن و تفریح

خدا چندان کاری به کارَت ندارد

اجازه می دهد که عاشقی کنی

تماشایت می کند و می گذارد که شادمان باشی . . .

اما هر چه که در عشق ثابت قدم تر شوی

خدا با تو سختگیرتر می شود

هر قدر که در عاشقی عمیق تر شوی و پاکبازتر

و هر اندازه که عشقت ناب تر شود و زیباتر

بیشتر باید از خدا بترسی

زیرا خدا از عشق های پاک و عمیق و ناب و زیبا نمی گذرد

مگر آنکه آن را به نام خودش تمام کند

پشت سر هرمعشوقی ، خدا ایستاده است

و هر گامی که تو در عشق برمی داری

خدا هم گامی در غیرت برمی دارد

تو عاشق تر می شوی و خدا غیورتر

و آنگاه که گمان می کنی معشوق چه دست یافتنی است

و وصل چه ممکن و عشق چه آسان

خدا وارد کار می شود و خیالت را درهم می ریزد

و معشوقت را درهم می کوبد

معشوقت ، هر کس که باشد

و هر جا که باشد و هر قدر که باشد

خدا هرگز نمی گذارد میان تو و او ، چیزی فاصله بیندازد

معشوقت می شکند و تو ناامید می شوی

و نمی دانی که ناامیدی زیباترین نتیجه عشق است

ناامیدی ازاینجا و آنجا

ناامیدی از این کس و آن کس

ناامیدی از این چیز و آن چیز

تو ناامید می شوی و گمان می کنی

که عشق بیهوده ترین کارهاست

و برآنی که شکست خورده ای

و خیال می کنی که آن همه شور و آن همه ذوق

و آن همه عشق را تلف کرده ای

اما خوب که نگاه کنی

می بینی حتی قطره ای از عشقت

حتی قطره ای هم هدر نرفته است

خدا همه را جمع کرده و همه را برای خویش برداشته

و به حساب خود گذاشته است

خدا به تو می گوید:

مگر نمی دانستی

که پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است؟

تو برای من بود که این همه راه آمده ای

و برای من بود که این همه رنج برده ای

و برای من بود که اینهمه عشق ورزیده ای

پس به پاس این ؛

قلبت را و روحت را و دنیایت را وسعت می بخشم

و از بی نیازی نصیبی به تو می دهم.

و این ثروتی است که هیچ کس ندارد

تا به تو ارزانی اش کند

فردا اما تو باز عاشق می شوی

تا عمیق تر شوی و وسیع تر و بزرگ تر و ناامیدتر

تا بی نیازتر شوی و به او نزدیکتر

راستی :

اما چه زیباست

و چه باشکوه و چه شورانگیز

که پشت سر هر معشوقی خدا ایستاده است!

|+| نوشته شده توسط اسماعیل در یکشنبه دهم بهمن 1389 |


	دلیل بودن خدا دلیل بودن تو هر کسی دوتاست .و خدا یکی بود .و یکی چگونه می توانست باشد ؟ هر کسی به اندازه ای که احساسش می کنند ، هست . و خدا کسی که احساسش کند ، نداشت عظمت ها همواره در جستجوی چشمی است که آنرا ببیند خوبی ها همواره نگران که آنرا بفهمد و زیبایی همواره تشنه دلی است که به او عشق ورزد و قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد و غرور در جستجوی غروری است که آنرا بشکند و خدا عظیم بود و خوب و زیبا و پراقتدار و مغرور اما کسی نداشت ...و خدا آفریدگار بود و چگونه می توانست نیافریند زمین را گسترد و آسمانها را برکشید ...و خدا یکی بود و جز خدا هیچ نبود . و با نبودن چگونه توانستن بود ؟ و خدا بود و با او عدم بود و عدم گوش نداشت حرف هایی است برای گفتن که اگر گوشی نبود ، نمی گوییم و حرفهایی است برای نگفتن ...حرف های خوب و بزرگ و ماورائی همین هایند . و سرمایه ی هر کسی به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد ... و خدا برای نگفتن حرف های بسیار داشت .درونش از آنها سرشار بود و عدم چگونه می توانست مخاطب او باشد ؟ و خدا بود و عدم جز خدا هیچ نبود در نبودن ، نتوانستن بود .با نبودن نتوان بودن . و خدا تنها بود . هر کسی گمشده ای دارد و خدا گمشده ای داشت ... \|+\| نوشته شده توسط اسماعیل در شنبه دوم بهمن 1389 \|


	خواب سالهاست که خوابهای من از دریا و سنجاقک خالی ست.خوابهایم نه بوی تو را میدهند،نه بوی رویاهای کودکی ام را. سالهاست جاده ها سر به زیر و ساکت به راه خود دامه میدهند،بی آنکه منتظرگامهای من باشندواشاره تو. به من گفته بودی بهشت نزدیک است وگاهی در حیاط خانه مان هم میتوانم ان را ببینم وامروز که باران همه آرزوهایم را خیس کرده است،دفترچه ام شبیه بهشت شده است،پر از گلهایی که به نام تو روییده اند. به من گفته بودی عشق بی آنکه خبر کند می آید،با فانوسی در دست وبرقی در چشمان وامروزکه میتوانم دنیا را در یکی از سلول های تو ببینم،نمی دانم که عشق در خانه من خواهد نشست یا نه؟ هر روز به تو فکر میکنم و از خودم می پرسم که آیا درختان وپرندگان خواب می بینند؟آیا درختان میتوانند بوی تو را حس کنند؟آیا پرندگان میتوانند برای تو شمعی بر افروزند؟ از تو با چه کسی حرفی بزنم؟چه کسی باور میکند که بهشت را در دستهای تو دیده ام وزمین را که با همه عظمتش روی دگمه پیراهنت نشسته بود؟چه کسی باور میکند جنگل های انبوه دنیا در گیسوان دلتنگ تو گم می شوند؟ ترانه ای برای تو سروده ام،ازگفتگوی موجها و ساحل زیباتر است،اما از سکوت تو زیباتر نیست.دوست دارم ترانه هایم در قلب تو خانه داشته باشند وتوبا انگشتهای لاغرم روی شیشه مه گرقته بنویسی*:«اگر چراغ عشق روشن باشد ،هزار کوهستان هم نمیتواند بین ما فاصله بیندازد»* \|+\| نوشته شده توسط اسماعیل در شنبه دوم بهمن 1389 \|


	خدایا وقتی ماهیهای توی حوض فیروزه خوابای دریایی میبینن وقتی کبوترای بی آب ودونه توی ایوون خونه پی یک آشیون دیگه پر میکشن وقتی گلای قالی کهنه توی خونه بهارو تو خواب به یادم میارن وقتی چشمهای یکی توی حوض پر آب میشه نگام توی آیینه لرزون و بی تاب میشه اونوقت میگم خدایا بگو آخرش چی میشه دیگه مثل همیشه صفا و مهربونی توی هیچ دیاری پیدانمیشه دیگه توی حوضای فیروزه ای ماهیهای قرمز خال خالی توی خونه ها پیدانمیشه گلای شاعباسی و خطهای اسلیمی روی بهار هیچ قالیی طراحی نمیشه آخه میگن اینجا هیچ دلی دریایی نمیشه رو دیوار خونه ها دیگه نقاشی نمیشه اینجا فقط اشکه که روی گونه ها پیدا میشه قلبای عاشق که با یک دنیا غم و غصه بیصدا شکسته میشه \|+\| نوشته شده توسط اسماعیل در جمعه یکم بهمن 1389 \|


	هیچ کس..... لیاقت اشکهای تو را ندارد شايد اشتباهه اما عاشقا دروغ مي گن آدماي مهربون و باوفا دروغ مي گن اونا كه مي گن كه تا هميشه ديوونتن بذا بي پرده بگم كه به شما دروغ مي گن اونا كه مي آن به اين بهونه ها، كه اومدن از توي شهر قشنگ قصه ها، دروغ مي گن اونا كه فدات بشم تكيه كلامشون شده به تموم آسمونا، به خدا دروغ مي گن اونا كه با قسم و آيه مي خوان بهت بگن تا قيامت نمي شن ازت جدا، دروغ مي گن ما كه رفتيم ولي يادت باشه ديوونه بوديم واسه تو يه عمر اسير، تو كنج اين خونه بوديم ما كه رفتيم تو بمون با هركي كه دوسش داري با اوني كه پنهوني سر روي شونش مي ذاري ما كه رفتيم ولي اين رسم وفاداري نبودما كه رفتيم ولي مزد دستاي ما اين نبود دل ما لايق اينكه بندازيش زمين نبودما كه رفتيم دل نديم ديگه به عشق كاغذي لااقل مي اومدي پيشم، واسه خداحافظي \|+\| نوشته شده توسط اسماعیل در جمعه یکم بهمن 1389 \|


	عشق بيداد من باختن يعني لحظه عشق جان سرزمين يعني يعني زندگي پاک من عشق ليلي و قمار مجنون در عشق يعني ... شدن ساختن عشق دل يعني كلبه وامق و يعني عذرا عشق شدن من عشق فرداي يعني كودك مسجد يعني الاقصي عشق من عشق آميختن افروختن يعني به هم عشق سوختن چشمهاي يكجا يعني كردن پر ز و غم دردهاي گريه خون/ درد بيشمار عشق من يعني الاسرار كلبه مخزن اسرار يعني \|+\| نوشته شده توسط اسماعیل در جمعه یکم بهمن 1389 \|


	\|+\| نوشته شده توسط اسماعیل در جمعه یکم بهمن 1389 \|


	پس اين ها همه اسمش زندگي است دلتنگي ها دل خموشي ها ثانيه ها دقيقه ها حتي اگر تعدادشان به دو برابر آن رقمي كه برايت نوشته ام برسد ما زنده ايم چون بيداريم ما زنده ايم چون مي خوابيم و رستگار و سعادتمنديم زيرا هنوز بر گستره ويرانه هاي وجودمان پانشيني براي گنجشك عشق باقي گذاشته ايم خوشبختيم زيرا هنوز صبح هامان آذين ملكوتي بانگ خروس هاست سرو ها مبلغين بي منت سر سبزي اند و شقايق ها پيام آوران آيه هاي سرخ عطر و آتش برگچه هاي پياز ترانه هاي طراوتند و فكر من واقعا فكر كن كه چه هولناك مي شد اگر از ميان آواها بانگ خروس رابر مي داشتند و همين طور ريگ ها و ماه و منظومه ها ما نيز بايد دوست بداريم ... آري بايد زيرا دوست داشتن خال با روح ماست \|+\| نوشته شده توسط اسماعیل در جمعه یکم بهمن 1389